Δελφίνια στις ελληνικές θάλασσες

Οι ελληνικές θάλασσες φιλοξενούν τέσσερα είδη δελφινιών:

• Ζωνοδέλφινο (Stenella coeruleoalba)
• Ρινοδέλφινο (Tursiops truncatus)
• Δελφίνι του Risso (Grampus griseus)
• Κοινό δελφίνι με κοντό ράμφος (Delphinus delphis)

Όλα τα δελφίνια χρησιμοποιούν εξελιγμένο ηχοεντοπισμό (echolocation) για να προσανατολίζονται, να κυνηγούν και να επικοινωνούν. Η κοινωνική τους συμπεριφορά είναι εξαιρετικά πολύπλοκη — σχηματίζουν συμπαγείς ομάδες, επικοινωνούν με κλικ και σφυρίγματα και επιδεικνύουν παιχνιδιάρικη συμπεριφορά που σπάνια παρατηρείται σε άλλα θηλαστικά.

Δελφίνια στην Κρήτη

Στα κρητικά νερά — και ειδικά στο Θαλάσσιο Πάρκο των Σποράδων στη βόρεια Ελλάδα — μπορεί να συναντήσετε το κοινό δελφίνι με κοντό ράμφος (Delphinus delphis).

Παρά το όνομά του, το «κοινό δελφίνι» δεν είναι πλέον κοινό στις ελληνικές θάλασσες.
Σήμερα θεωρείται απειλούμενο, με τους πληθυσμούς του να μειώνονται απότομα τα τελευταία 30–40 χρόνια.

Χαρακτηριστικά του κοινού δελφινιού

• Μήκος: περίπου 1,8 m
• Χρώματα: ένας εντυπωσιακός συνδυασμός μαύρου, γκρι, λευκού και κίτρινου
• Διατροφή: γαύρος, σαρδέλες, μικρά ψάρια· σε ορισμένες περιοχές, καλαμάρια
• Βάθος ενδιαιτήματος: συνήθως έως 200 μέτρα, συχνά κοντά στην ακτή
• Αναπαραγωγή: ένα μικρό κάθε 2–3 χρόνια, με 10–11 μήνες κύηση

Στον Κορινθιακό Κόλπο, τα κοινά δελφίνια συνυπάρχουν με ζωνοδέλφινα και δελφίνια του Risso σε μεικτές κοινότητες — μια σπάνια συμπεριφορά που δεν έχει παρατηρηθεί πουθενά αλλού στον κόσμο.

Διατήρηση

Η σταθερή μείωση του πληθυσμού αποδίδεται στους εξής παράγοντες:

• Υπεραλίευση
• Υποβάθμιση των ενδιαιτημάτων
• Ηχορύπανση
• Μειωμένη διαθεσιμότητα τροφής
• Παγίδευση σε αλιευτικά εργαλεία

Οργανώσεις προστασίας όπως το WWF Ελλάς παρακολουθούν τους πληθυσμούς και προωθούν μέτρα προστασίας.